نوزدهم آنكه : در زمرهء أصحاب بعضى از جهّال چنان بودند كه بر خلاف حكم جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله الأطياب فتوى مىدادند و هر گاه كسى ايشان را خبر مىداد كه اين فتوى خلاف حكم نبويست بغايت غضبناك شده بضرب درّه او را أذيّت مىدادند . جلال الدين سيوطى در « مفتاح الجنّة » گفته : [ و أخرج البيهقىّ عن هشام ابن يحيى المخزومى أنّ رجلا من ثقيف أتى عمر بن الخطّاب فسأله عن امرأة حاضت و قد كانت زارت البيت : أ لها أن تنفر قبل أن تطهر ؟ فقال : لا ! فقال له الثّقفىّ : إنّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم أفتانى في مثل هذه المرأة به غير ما أفتيت ! فقام إليه عمر فضربه بالدّرّة و يقول : لم تستفتونى في شىء أفتى فيه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ؟ ! و پر ظاهرست كه اين گونه أصحاب تباب هرگز اهليّت مشابهت بنجوم هدايت ندارند ، و هيچ وقت در منصوصات يا غير منصوصات مرجع امّت شده رو بصلاح و فلاح نمىآرند . بستم آنكه : در زمرهء أصحاب بعضى از متجاسرين چنان نامقيّد بودند كه در مقام مكالمه و مناظره استعمال ألفاظ موذيهء مولمه خلاف تهذيب بر زبان آورده

--> امور غلبه داشته و پيوسته مردم در زحمت و أذيت و گرفتار نتائج سوء غفلت و جهالت رؤساء خود بوده ، و مدام وقايع ناگوار در جميع أقطار رخ مىداده ، مگر آنكه متمسك بذيل باب مدينهء علم نبى ، وصى به حق ، امير المؤمنين على بن أبي طالب - سلام اللَّه عليه - مىشدند ، و از هلاكت و خسران دنيا و آخرت رهائى مىيافتند . البته أمثال آن وقايع شنيعه و اتفاقات عجيبه را هيچگاه مردم جرأت نقلش نداشته و به هيچ روى علماء سنت و رؤساء جماعت اجازهء ثبت و ضبط در كتب و صفحات تاريخ نداده‌اند . و العلم عند اللَّه تعالى . و شايان توجه اينكه : در هيچ مورد به نظر مطالعه كنندهء اين منقولات نمىرسد كه يك بار أمير المؤمنين على بن ابى طالب هم مرتكب خطا شده و يا گرفتار غفلت و دچار سهو و فراموشى گرديده ، و يا آنكه اظهار جهل و نادانى نسبت بحكمى از احكام الهى كرده باشد . ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ * ، و لكن مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ . م .